Ό Θεός καλεί τά παιδιά του μέσω πολλών φωνών, μέσω πολλών περιπτώσεων. Ιδού μερικές άπ’ αύτές:
Ή έσωτερική διά τής συνειδήσεως πρόσκλησις.
Ό Θεός καλεί τά παιδιά του μέσω πολλών φωνών, μέσω πολλών περιπτώσεων. Ιδού μερικές άπ’ αύτές:
Ή έσωτερική διά τής συνειδήσεως πρόσκλησις.
– Όταν , Γέροντα, βλέπω μέσα μου υπολείμματα από ένα πάθος στενοχωριέμαι.
– Πες: «Δόξα σοι ο Θεός, που έφυγαν τα πολλά!». Αν ήμουν εγώ στη θέση σου ,θα έβλεπα τις ολοφάνερες μεγάλες δωρεές του Θεού και «από φυλακής πρωίας μέχρι νυκτός» θα έλεγα το «δόξα σοι ο Θεός».
Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Николај Велимировић, στα σερβικά) Επίσκοπος Αχρίδος, της Σερβικής Εκκλησίας, γεννήθηκε το 1880 στην Σερβία. Η οικογένειά του καταγόταν από την Σρεμπένιτσα της Βοσνίας.
Έλαβε ευρεία μόρφωση ανά την υφήλιο και επέδειξε σπουδαίο συγγραφικό έργο. Οι υψηλές θεολογικές και φιλοσοφικές μελέτες του τον έκαναν σύντομα γνωστό λαμβάνοντας πέντε διδακτορικούς τίτλους σε διάφορα Πανεπιστήμια του κόσμου.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Πως μπορείς να πλησιάσεις το συγκλονιστικό αυτό γεγονός σαν έκτακτο γεγονός και να μην φοβάσαι με την γραφή σου, μην τυχόν το αδικήσεις;
Η ΜΕΧΑΛΟΧΑΡΗ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΦΩΤΟΜΟΝΤΕΛΟ ΣΤΗΝ ΜΥΚΟΝΟ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΕΙ
Σε ένα από τα πανεπιστήμια.
Ένας καθηγητής Νομικής ρώτησε έναν φοιτητή: Πώς σε λένε;
Ο φοιτητής απάντησε .. τότε συνέβη κάτι το απρόσμενο, ο καθηγητής τον απέβαλε χωρίς λόγο.
Όταν βρεις τον Χριστό, σου αρκεί, δεν θέλεις τίποτε άλλο, ησυχάζεις. Γίνεσαι άλλος άνθρωπος. Ζεις παντού, όπου υπάρχει ο Χριστός.
Σήμερα πενθούμε το θάνατο μιας αγαπημένης παλιάς φίλης, της Κοινής Λογικής, η οποία μας συντρόφευε για πολλά χρόνια.
Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα την ηλικία της αφού το μητρώο γέννησής της έχει χαθεί εδώ και πολύ καιρό σε γραφειοκρατικές διατυπώσεις.
Μια Νεκρολογία που δημοσιεύτηκε στους Times του Λονδίνου - Ενδιαφέρουσα και δυστυχώς μάλλον αληθινή.
π. Δημητρίου Μπόκου
Ένας Ρωμαίος εκατόνταρχος είχε κάποιον δούλο πολύ αγαπητό, που βρισκόταν στα πρόθυρα του θανάτου. Ζήτησε από τον Χριστό να τον θεραπεύσει. Ο Χριστός ανταποκρίθηκε πρόθυμα και ξεκίνησε για το σπίτι του εκατοντάρχου, αλλά εκείνος θεωρώντας τον εαυτό του ανάξιο για μια τέτοια επίσκεψη, ζήτησε ταπεινά από τον Χριστό να θεραπεύσει τον δούλο του από μακριά, λέγοντας απλώς ένα λόγο. «Μόνον ειπέ λόγω» και θα θεραπευτεί ο δούλος μου. Όπερ και εγένετο (Κυριακή Δ΄ Ματθαίου).
Ἕνας χριστιανὸς βασανιζόταν συχνὰ ἀπὸ διάφορες μελλοντικὲς ὑποθέσεις. Ἀνησυχία του, τὸ τί θὰ γίνει αὔριο, τί θὰ γίνει μεθαύριο, τί μᾶς περιμένει τὴν ἑπομένη ἑβδομάδα. Ὅλη αὐτὴ ἡ φροντίδα ἔπνιγε τὴν ψυχή του, πράγμα ποὺ τὸν ἔκανε πολὺ δυστυχῆ.
Ἡ ἀγάπη πρός τόν Χριστό δέν ἔχει ὅρια, τό ἴδιο καί ἡ ἀγάπη πρός τόν πλησίον. Νά ἐκτείνεται παντοῦ, στά πέρατα τῆς γῆς. Παντοῦ, σέ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.
Θά σᾶς τό πῶ μ’ ἕνα παράδειγμα.
Ὁ Θεός ἔστειλε τόν Ἰωνᾶ, ἕναν εὐσεβή ἄνδρα, στή Νινευή, τή πρωτεύουσα τῶν εἰδωλολατρῶν Ἀσσυρίων, νά ἐλέγξει τούς κατοίκους της γιά τίς ἁμαρτίες τους γιά νά μετανιώσουν καί νά σωθοῦν.
Ἱστορίες ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη «Ὁ Προφήτης Ἰωνᾶς καί τό μεγάλο ψάρι»
Το φάρμακο και το μεγάλο μυστικό για την πρόοδο των παιδιών είναι η ταπείνωση. Η εμπιστοσύνη στον Θεό δίδει απόλυτη ασφάλεια. Ο Θεός είναι το παν. Δεν μπορεί κανείς να πει ότι εγώ είμαι το παν. Αυτό ενισχύει τον εγωισμό. Ο Θεός θέλει να οδηγούμε τα παιδιά στην ταπείνωση.
e-mesara.gr
Πήραμε και δημοσιεύουμε
την παρακάτω επιστολή:
Τον τελευταίο καιρό κυριαρχεί στη δημοσιότητα «το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ», στο οποίο έχει εμπλακεί άδικα και το όνομα της Μονής μας καθώς και του Ηγουμένου της Αρχιμανδρίτη Παρθενίου (Σταύρου) Βουλγαράκη.
vimaorthodoxias.gr
του Αρχιμ. Ειρηναίου Λαφτσή, Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Αλεξ/πόλεως
Με αφορμή την σημερινή εορτή των Αγίων Αναργύρων παραθέτουμε μέρος μελέτης σχετικά με τις σωματικές ασθένειες και πόσες από αυτές αναφέρονται στην Αγία Γραφή αποδεικνύοντας κι έτσι την παράλληλη πορεία της Ιατρικής επιστήμης και της Θεολογίας.
Μια μέρα μια γυναίκα είδε έναν ζητιάνο να κάθεται σε ένα πεζοδρόμιο.
Τον πλησίασε και καθώς ο καημένος έχει ήδη συνηθίσει να ταπεινώνεται από όλους, την αγνόησε.
.. τρία πράγματα
Το κεφάλι χαμηλά, την ελπίδα στο Θεό και αγάπη στην καρδιά για τον συνάνθρωπο.
Το κεφάλι χαμηλά.
Ξέρεις….
Όταν ψηλώσει ο νους, όταν ο άνθρωπος πιστέψει πως έγινε κάποιος, τότε αναπόφευκτα έρχεται και η πτώση του.
Πολλές φορές, αν όχι πάντα, κρίνουμε έναν άνθρωπο, παρατηρώντας τον σε μια περίοδο της ζωής του. Κι αυτό αποτελεί πάντα ένα πολύ μεγάλο λάθος.
Έχουμε δει ανθρώπους που όταν ζούσαν μια εύκολη ζωή ήταν καλοί, συμπονετικοί, γενναιόδωροι. Όταν όμως τα πράγματα δυσκόλεψαν γι αυτούς, τότε έγιναν άκαρδοι, επιθετικοί και ανελέητοι με τους άλλους. Το ίδιο ισχύει όμως και αντίστροφα.
Μην Κρίνεις Ένα Δέντρο Ή Έναν Άνθρωπο Από Μια Περίοδο Της Ζωής Του
π. Δημητρίου Μπόκου
Οι απόστολοι του Χριστού ξεχύθηκαν να κηρύξουν «εις πάσαν την γην» και να διαδώσουν το Ευαγγέλιο «εις τα πέρατα της Οικουμένης» με μόνο εφόδιο την πίστη τους. Η πίστη στον μόνο Σωτήρα Χριστό τούς έδωσε την πρωτοφανή δύναμη να αντιπαλέψουν τον πανίσχυρο αντίθεο κόσμο. «Διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, …ενεδυναμώθησαν από ασθενείας, εγενήθησαν ισχυροί εν πολέμω, παρεμβολάς έκλιναν αλλοτρίων» (Εβρ. 11, 33-34). Με αυτή θριάμβευσαν στον πόλεμο κατά του διαβόλου. Νίκησαν κατά κράτος τη θεωρούμενη ανίκητη δυναστεία του κακού.
Όταν κάποιος ρίξει στο σκυλί μια πέτρα, πολλές φορές ο σκύλος αντί να χυθεί σ΄ αυτόν που την έριξε, ορμά και δαγκώνει την πέτρα. Έτσι κάνουμε κι εμείς.
Βάζει ο πειρασμός κάποιον άλλο να μας πειράξει είτε με λόγο είτε με φέρσιμο κι εμείς αντί να τα βάζουμε με εκείνον που έριξε την πέτρα, δηλ. τον πειρασμό , δαγκώνουμε την πέτρα, δηλ. τον συνάνθρωπο, που χρησιμοποίησε ο μισόκαλος ως πέτρα. Και ποιος ξέρει τάχα τι γέλιο κάνει ο πειρασμός και πως θα μας κοροϊδεύει, όταν τα βλέπει αυτά.
Τον Μάιο του 1989 ο Πατήρ Παΐσιος έκανε μία δεύτερη -μεγαλύτερη αυτήν την φορά- περιοδεία στα Πομακοχώρια της Θράκης. Τον πήγε με το αυτοκίνητό του ένας γνωστός του νέος και, όταν έφθασαν εκεί, πήραν μαζί τους και δύο Πομάκους που είχαν γίνει Χριστιανοί και επισκεπτόταν συχνά τον Γέροντα.
Κάποτε χριστιανοί μου κάποιος μοναχός, έφυγε από το κοινόβιο και την ευλογημένη υπακοή και πήγε στην έρημο να γίνει ησυχαστής.
Ο λογισμός του απαιτούσε να αφοσιωθεί μέρα νύχτα στη μελέτη και θεωρία του ονόματος του Ιησού Χριστού και μάλιστα στο μυστήριο της Τριαδικότητος του Αγίου Θεού.
vimaorthodoxias.gr
Μόλις σβήσει η οικογένεια,
θα σβήσει ο κόσμος. Όταν χαλάσει η οικογένεια,
θα χαλάσει και ο κλήρος και ο μοναχισμός και όλα.
Η μάνα καλύτερα είναι να ασχολείται με την ανατροφή των παιδιών, παρά να καταπιάνεται σχολαστικά με το νοικοκυριό, με τα άψυχα πράγματα. Να τους μιλάει για τον Χριστό, να τους διαβάζει βίους Αγίων. Παράλληλα να ασχολείται και με το ξεσκόνισμα της ψυχής της, για να λαμποκοπάει πνευματικά.
Κάποτε ο άγιος Παΐσιος περπατούσε στο δάσος για να πάει να λειτουργηθεί σε μια εκκλησία. Ξαφνικά βρέθηκε μπροστά σε δύο αρκούδες. Βρισκόταν στην περιοχή της Κόνιτσας.
Πριν προλάβουν οι αρκούδες να του επιτεθούν, άπλωσε το χέρι του και τους πρόσφερε το ένα από τα δυο πρόσφορα που κρατούσε. «Θα το μοιραστείτε», είπε ήρεμα και φυσικά, και το έκοψε στα δυο. «Το άλλο δεν μπορώ να σας το δώσω…».
osotir.org
Σ᾿ ὅλους τοὺς περασμένους αἰῶνες οἱ παντὸς εἴδους ἐξουσιαστές, προκειμένου νὰ ἐλέγχουν τοὺς λαούς τους, ὀργάνωναν συστήματα πρακτόρων, πληροφοριοδοτῶν καὶ προδοτῶν, ποὺ τοὺς ἐνημέρωναν γιὰ συνωμότες καὶ ὑπονομευτὲς τῆς ἐξουσίας τους.
π. Δημητρίου Μπόκου
Ο Χριστός «περιπατών παρά την θάλασσαν της Γαλιλαίας», άρχισε να αλιεύει τους πρώτους μαθητές του. Ο Πέτρος και ο Ανδρέας, ο Ιωάννης και ο Ιάκωβος, έλαβαν την πρώτη κλήση τους να τον ακολουθήσουν. Οι Πρωτόκλητοι αυτοί μαθητές άφησαν πράγματι πλοία και δίκτυα, οικείους και συγγενείς, και έγιναν ακόλουθοί του (Κυριακή Β΄ Ματθαίου).